Zoeken
Blog
Vind jij mijn teksten een kop koffie waard?
RSS feed
| Klaaglog |
| Rauw |
| Geschreven door Administrator maandag, 05 oktober 2009 19:29 |
|
Soms. Als ik tijdens een dienst gebeld wordt over laten we zeggen een uitgelekt rapport. En Merlijn en ik net aan tafel zitten met dampende borden eten voor ons neus, en de heer des huizes niet thuis is. Dan baal ik. Omdat ik moet bellen, bellen, bellen en mijn kind alleen moet eten. Omdat het kind vervolgens gaat huilen omdat hij alleen aan tafel zit en me niet mag storen. Dan baal ik als de spreekwoordelijke stekker. En natuurlijk word ik door iedereen en alles teruggebeld, als ik net het haar van mijn zoon in de shampoo zet. Moet ik snel mijn handen drogen en weer bellen, bellen en bellen terwijl het kind jammert onder de douche. Dat is dan geen balen meer, maar een verscheurdheid die ik voel. Tussen twee vuren. En natuurlijk gebeuren deze dingen ALTIJD als ik een dag geen oppas heb. En de gok waag dat het rustig blijft en collega's heb gevraagd mede op het nieuws te letten. Na bovendien een hel van een weekend vol zorgen. Als alles dan uiteindelijk rustig wordt, merk ik dat mijn hoofd aanvoelt als een gekookte tomaat. Koorts, droge mond, pijnlijke spieren. Griepje. Ja toe maar, dat kan er ook nog wel bij. Na zo'n dag verlang ik intens naar een vaste baan, met vaste uren en een vast inkomen. Vast, wat een prachtig woord vind ik dat ineens. En freelance, boe, lelijk woord. Het zal de koorts wel zijn. Ik ga diep onder de wol duiken en heel, heel erg lang slapen. |
