Zoeken
Blog
Vind jij mijn teksten een kop koffie waard?
RSS feed
| Abortus |
| Boos |
| Geschreven door Esther Donkers woensdag, 27 oktober 2010 18:37 |
|
Vandaag las ik een brief van de hoofdredactrice van een katholiek nieuwsblad aan Kamerlid Jeannine Hennis. Bij elke alinea steeg mijn verontwaardiging. Aan het eind ervan was ik woedend. Hoe durft deze vrouw zo'n privacy-schendende en moraliserende brief online te zetten? In welke wereld leeft mevrouw de Haas?
In een katholieke wereld, zoveel is duidelijk, waar zwanger worden 'een mystiek gevoel' is, en 'heerlijk', waar elk kind weer een zieltje is, dat 'gebaad en vastgehouden' moet worden.
Wake up and smell the coffee, mevrouw de Haas. Moeder worden kan een keuze zijn, maar als het dat niet is, is het een ongewenst voldongen feit waar je iets aan kunt doen.
Geen enkel kind is erbij gebaat op te groeien bij een verslaafde, verkrachte, schizofrene of dertienjarige moeder. Geen enkel kind vraagt erom om op te groeien in pleegtehuizen of pleeggezinnen. Geen enkel kind zal later vertellen wat een fijne jeugd hij had bij liefdeloze ouders die hem liever niet geboren hadden zien worden.
En wat te denken van moeders die zwaar mismaakte vruchtjes dragen, die gedoemd zijn om kort na de geboorte na ondraaglijk lijden te sterven. Moeten deze vrouwen maar gewoon heel hard hun ogen dichtdoen en proberen een mystiek gevoel op te roepen? Komt u dan negen maanden lang hun hand vasthouden, mevrouw de Haas? Puft u mee als zij een blind, doof, mismaakt en pijn lijdend wezentje op aarde persen?
Volgens de Haas zijn vrouwen die in de wachtkamers van abortusklinieken zitten 'bange, laagopgeleide, onzekere meisjes. Ze zijn hopeloos, misselijk, moe, angstig, radeloos en voelen zich schuldig.' Wat een gotspe.
Toen ik in 1992 in de wachtkamer van een abortuskliniek zat, was ik hoogopgeleid, autochtoon en misselijk, ja dat wel. Maar vooral was ik opgelucht dat ik geen moeder zou worden, dat de vijf dagen verplichte bedenktijd voorbij waren, en dat ik een klein vruchtje niet een leven in zou sleuren waarvan ik zelf nog niet eens wist of ik het wilde leiden. Toen vier jaar later de verwekker ervan overleed, dacht ik weer aan mijn keuze en was wederom opgelucht. Dit verdriet had ik dat kleine leventje bespaard.
Ik ben altijd achter mijn keuze blijven staan en heb nooit spijt gehad of irrelevante schuldgevoelens. Eerder was ik trots dat ik de moed heb gehad om dit kind niet geboren te laten worden in een onzeker bestaan. En blij dat ik in een land leef waar abortus een mogelijkheid is.
Mevrouw de Haas zweeft rond in een zeepbel die zij zelf bedacht heeft. Hoog tijd om die uit elkaar te laten spatten. Wake up, hoofdredactrice. De wereld is geen Oilily-reclame.
|
Reacties
Het aardige van Budhisme is dat het een leer is en dus ontwikkeld, bijleert. Geloof is maar geloof en ik geloof niet dat het snel leert. Zelfs niet als zeepbellen uiteen spatten
Niels
me dunkt... die katholieken hebben wel andere dingen om zich over druk te maken...
#viezepriesters #misbruik
en condoomgebruik zou 'n hoop abortusleed voorkomen, denk ik.
#katholiekekerk
Maar dit stukje past perfect bij mijn gevoel erover. Ik heb nooit hoeven kiezen maar dichtbij genoeg meegemaakt. Ik ben blij dat je in Nederland kan kiezen.
De brief van mevrouw de Haas is te gek voor woorden, de reacties daarentegen alleszeggend.
Hierin schuilt hét grote probleem voor katholieken: de spanning tussen theorie en praktijk, tussen paradijs en aards leven. Het ene is gewenst, het andere schijnbaar onhaalbaar. Zie ook de discussies over celibaat en homoseksualitei tm enz.
De katholieke kerk zou haar pre-occupatie met seksualiteit ter zijde kunnen leggen, en zich beter bezig houden met de werkelijke "aardse" problemen van deze tijd.
Tegelijk zouden niet-katholieken zich beter op de hoogte moeten stellen van de taak van de kerk: het voorhouden van levenswijsheid die gericht is op "datgene ons overtreft".
Ik maak een diepe buiging voor je openheid.
Dimpf
je bent een moordenaar, je hebt willens en wetens een kind vermoord. Jouw straf zal in het hiernamaals komen, wees daarvan verzekerd. Vies egoistisch wezen dat je bent !
Heel erg vreemd..... Ieder zijn geloof ieder zijn gevoel ....
Blij dat ik nooit voor de keuze heb moeten staan ... Of u wel ?
Ik wil toch graag even mijn mededogen aan u tonen. Over iedereen kun je iets positiefs zeggen, dus als ik u zou kennen zou ik dit ook over u kunnen doen en het is voor u een enorm gemis dat u het "wezen" waar u aan refereert, nooit heeft kunnen of mogen ontmoeten. Dit spijt mij enorm voor u!
Met vriendelijke groet,
Margot
RSS lijst met reacties op dit artikel