Ik blog, dus ik besta!
header image1header image2header image3header image4

Verdriet
Algemeen
Geschreven door Esther Donkers    woensdag, 30 mei 2012 13:23
'Hoe gaat het?' is een vraag die ik meestal wegwuif, wegwapper en weglach. Jaaa, goed hoor, prima, druk, nieuwe baan, het gaat wel weer. En dan breng ik het onderwerp snel op de ander. Hoe gaat het met jou, oja wat leuk, ach wat naar, veel plezier, sterkte.
Maar soms vraagt iemand hoe het gaat, en die iemand wil dan echt weten hoe het gaat.
Dan hoor ik mezelf vertellen over de perziken op sap in de supermarkt, waar ik soms langs loop en waar ik een steek van in mijn maag krijg, omdat ik ze zo graag at tijdens de zwangerschap. En dat ik nog steeds niet weet wat ik met die twee rompertjes moet doen die ik kreeg. Dat ik ze met tasje en al diep in de kast heb weggestopt omdat ik niet weet wat ik ermee moet. Ik kan ze niet weggooien maar wil ze ook niet zien.
En het ergste, de miskraam zelf, daar heb ik niemand over verteld en dat zal ik nooit doen. Maar ik denk dagelijks aan hoe het gebeurde, waar ik was en wat ik zag.
Dus het is er wel, al zie je het niet.
 

Reacties  

 
#1 Zezunja 30-05-2012 13:35
Een welgemeende arm en wat sterkte, lieve Esther.
Citeer
 
 
#2 jacobdus 30-05-2012 13:37
Stil verdriet.
Ik weet het, ik ken het.
Heel veel sterkte.
Citeer
 
 
#3 Niki 30-05-2012 13:40
lieve lieve Esther. Veel meer dan een knuffel kan ik niet geven.
Heel veel sterkte.
Citeer
 
 
#4 Corien 30-05-2012 14:17
ach, wat een verdriet. Heel veel liefs en sterkte.
Citeer
 
 
#5 Judith 30-05-2012 14:25
Bedankt voor het delen! Xjudith
Citeer
 
 
#6 christa 30-05-2012 14:58
lieve Eshter, dikke knuffel x
Citeer
 
 
#7 Ellen Bosch 30-05-2012 15:06
Misschien is stil verdriet wel het allerergst verdriet, Kussen uit Mokum
Citeer
 
 
#8 Inge 30-05-2012 15:16
Ik denk aan je. Knuffel, Inge
Citeer
 
 
#9 Géke 30-05-2012 15:56
Armen om je heen en een dikke knuffel.
Citeer
 
 
#10 Rosanne 30-05-2012 16:57
Fijn dat je het op kunt schrijven?!
Citeer
 
 
#11 Karin Ramaker 30-05-2012 17:28
Ik denk ook dat niemand dat zal snappen...
Citeer
 
 
#12 Impa 30-05-2012 17:37
Aaah lieve Esther, wat zit ik hier voor jou te huilen.

En wat een disproportionel e troost moeten deze reacties voor je zijn... Toch, beter dan niets, wellicht. Ik wil altijd weten hoe het ECHT met jou gaat. Dus als je wilt bellen, skypen, langskomen of hier wilt komen wonen hoor ik het graag.
Citeer
 
 
#13 Polle 30-05-2012 17:57
Ik heb ze ook van die rompertjes. Ze liggen achter in mijn kast. Nog steeds, na al die jaren. En ik weet over een miskraam waar niemand je écht op voorbereid. Waarover gedaan wordt alsof het een lichamelijke formaliteit is naast het verdriet dat er al is. Het is er altijd, ookal zie je het niet. En waarschijnlijk zal het ook altijd wel ergens blijven. Ik hoop zo dat...ja wat hoop ik eigenlijk? Dat het dichtbij blijft, maar dat de scherpe randjes slijten. Als dat is wat je wilt tenminste. #projectiegevaa r
Citeer
 
 
#14 Lobdozer 30-05-2012 18:34
Tja, soms zou je willen dat je het écht zo gemakkelijk kon wegwuiven. Maar dat kan niet. Het delen door er over te schrijven, dat helpt soms wel.
Ik wens je (welgemeend!) sterkte. Alweer, want helaas weet ik niet wat ik anders kan doen...
Citeer
 
 
#15 Dorien 30-05-2012 19:50
Ben er stil van...... :-|
Citeer
 
 
#16 Tineke 30-05-2012 20:12
Oef, wat een verdriet. Pittig, maar het mag er zijn.
Een hele dikke knuffel, meis!
Citeer
 
 
#17 cheet 30-05-2012 21:03
Alleen als iemand die dit ervaren heeft zal het gevoel herkennen.
En die iemand zal over een half jaar,
en alle tijden er na heel graag nog steeds willen weten:
hoe gaat het met je?
Maar het intense van het hoe , wanneer zal niemand horen omdat het niet in woorden te zeggen is.
XXXXXXXXXXXX
Citeer
 
 
#18 D 31-05-2012 21:26
bin there... x
Citeer
 
 
#19 kouw 01-06-2012 12:14
Het moment en wat je deed en dat je dat daarna nooit meer doet zonder dat je gedachten daar heen gaan, of je dat nou wil of niet.
De pijn verdwijnt niet, maar wordt wel anders, zoals alles anders wordt door tijd en ervaring.
XxX
Citeer
 
 
#20 Gerard Jans 02-06-2012 10:42
Zo herkenbaar. Sterkte.
Citeer
 
 
#21 judith 02-06-2012 16:28
Een miskraam is niet afscheid nemen van iets heel kleins, maar vooral van dat kindje wat je voor je zag en van alle dromen over hoe het allemaal zou zijn als het eenmaal geboren zou zijn. Ik vond het een grote val van die roze wolk in iets wat je eigenlijk niet wilt zien en wat hemelsver af staat van die grote wens.
Maar ook vond ik het een eenzaam iets: de vreugde van een zwangerschap is het tegenovergestel de van een miskraam, dat gebeurt in jouw lichaam en niet in dat van je partner.
Ik wens je sterkte Esther, en vooral om verdrietig te durven en mogen zijn, want het is niet niks.
Citeer
 
 
#22 esther 04-06-2012 13:25
Jullie woorden zijn goud waard.
Dank!
Citeer
 
 
#23 Linda 08-06-2012 12:34
Ik ken je alleen via je blog, maar de tranen biggelden over mijn wangen toen ik dit las. Wat een verdriet moet je voelen. Heel veel sterkte.
Citeer
 
 
#24 Judith 10-07-2012 15:52
Jee Esther, ik ben er even een tijdje tussenuit geweest op mijn blog en had dit gemist. Wat naar...
Citeer
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen