|
Algemeen
|
|
Geschreven door Administrator
dinsdag, 31 mei 2005 22:25
|
|
Het is heel stil in de wachtkamer. Misschien omdat we allemaal in beslag worden genomen door de lucht die in onze neusgaten kruipt. Het ruikt alsof er ergens een dode hond ligt weg te rotten. Die kans is redelijk aanwezig, aangezien we in de wachtkamer van een spoedkliniek voor dieren zitten. De dieren die wij wachtenden bij ons hebben, vielen stuk voor stuk stil bij het binnentreden. Een lijkenlucht van een medeschepsel maakt altijd indruk.Ik ben gekomen om J. te ondersteunen. Ze vermoedt dat haar kat een spuitje gaat krijgen. J. is al dagen bezig haar aan het eten te krijgen; het beestje is negentien en kotst alleen nog maar. Ik denk dat J.' s vermoeden juist is.Wachten duurt altijd lang, maar in een spoedkliniek met de geur van dode hond in je neus duurt een uur wel drie uur. We zien een meneer snikkend de executie van zijn kat betalen. Een bibberende bezorgde familie op bezoek komen voor Pollo, een onbekend gebleven diersoort die beneden bij ligt te komen van het een en ander. Een bekende Nederlander haar four wheel drive schuin voor de deur parkeren om met haar Malteser Leeuwtje naar binnen te rennen ' want hij is zwaar gewond!' Het personeel reageert traag, alsof het het credo 'haastige spoed is zelden goed' aanhangt.Dan zwaait de deur open. Een blond meisje houdt haar armen om een klein kooitje geklemd. Haar moeder volgt, met zwaarmoedige blik. Het meisje gaat op een stoel naast ons zitten en laat haar beentjes bungelen, terwijl ze het kooitje nog steviger vastklemt. J. kijkt nieuwsgierig naar links. ' Wat is het?'' Een cavia,' zegt het meisje ernstig.' Maar..wat wriemelt ie!' roept J.' Het is een zij,' corrigeert het kind, ' en ze is aan het bevallen.'Dat klinkt heel serieus uit de mond van een klein meisje. Ze is aan het bevallen.' Maar ze krijgt de baby's er niet uit,' gaat het meisje verder. En zwijgt. De hele wachtkamer zwijgt gespannen mee.' Maar!' roept J. en draait zich om naar de receptioniste,' dan is dit toch echt spoed?'Ze kijkt weer in het kooitje. ' Ze spartelt verschrikkelijk!'Langzaam staat de receptioniste op en sloft naar ons toe. Onge�nteresseerd buigt ze over de schoot van het meisje heen. ' Mja,' zucht ze, en sloft weer terug. Even later haalt de dierenarts de cavia op en verkondigt dat ze een spoed-keizersnee gaat verrichten. Toe maar.De moeder van het meisje staat met een sombere blik bij de receptioniste, die alvast de rekening opmaakt. Ze tuurt in haar portemonnee en zucht.' De keizersnee is 83 euro, de narcose 75, de...' De kassa ratelt. Het meisje kijkt geconcenteerd naar de deur waarachter haar cavia is verdwenen.Na een klysma, een medicijn en wat vloeibaar voedsel te hebben gekregen van de dierenarts, lijkt de kat van J. opgeknapt. J. betaalt een rib uit haar lijf maar is blij dat het spuitje achterwege blijft, voorlopig.We horen nog net dat de cavia de keizersnee niet overleefd heeft, en de jonkies wel.We vragen ons af hoe die het gaan doen zonder moeder.En of het meisje nu haar geld terugkrijgt.Het duurt heel lang voordat de dode hond uit onze neuzen verdwenen is.
|
|
Algemeen
|
|
Geschreven door Administrator
maandag, 30 mei 2005 22:25
|
|
Vriendin R. is voor haar werk naar Suriname geweest om de verkiezingen bij te wonen. Ze is een dag met een ANP-fotograaf op stap geweest die sfeervolle foto's heeft gemaakt, waarvan akte ( zie hierboven).' Verkiezingen zijn nog echt een feest,' schreef R.Dat is hier wel anders.Ik ga in elk geval stemmen morgen. En niet een viool.Het wordt een volmondig nee.
|
|
|
Algemeen
|
|
Geschreven door Administrator
dinsdag, 31 mei 2005 20:25
|
|
In het kielzog van een oud Turks echtpaar loop ik het stembureau uit. De vrouw praat druk gebarend tegen de rug haar man, die een pas voor haar uit loopt. "Wgggmbzzztegenwzzzzmmmgbbbvoor?' versta ik. Ik word ineens hartstikke nieuwsgierig en ga naast ze lopen. ' Tegen of voor?' vraag ik. De vrouw schenkt mij een brede, tandenloze lach. ' Wat tegen, wat voor?' vraagt ze terug.Ik steek mijn duim omhoog en zeg ' voor'.Ik houd mijn duim omlaag en zeg ' tegen'.'Aaaaaaah,' lacht de vrouw, 'ik goed! Tegen! Goed, he?'Dat Turkije misschien geen deel van de EU kan worden als de Europese Grondwet er niet doorheen komt, kan ik haar helaas niet uitleggen. Ik spreek geen Turks. Misschien vindt ze dat ook helemaal niet interessant. Misschien wil ze niet dat Turkije in de EU gaat zitten. Misschien is ze wel politicologe en verkijk ik me op haar afwezige gebit en slechte Nederlands.Ik ben heel benieuwd naar de verkiezingsuitslag van deze wijk.
|
|
Algemeen
|
|
Geschreven door Administrator
maandag, 30 mei 2005 20:25
|
|
Het overkomt me regelmatig dat ik ergens ben waar ik niet wezen moet. Dat ik dat dan pas ter plaatse bedenk, vind ik zelf ook een beetje jammer. Zo zat ik recentelijk nog in Bloemendaal op een houten biels en dacht: ik heb he-le-maal geen zin om op een biels zitten. Die biels stond bij strandtent Woodstock, waar je op oude leren banken, bielzen of gewoon op een stoel kunt zitten. Er was echter nergens meer plek behalve dan waar ik zat. Het aantal blote lijven om me heen ( met hier en daar een aangewaaid lapje textiel) was ontzagwekkend. Ik zelf ben nog zo van: iemand viert zijn verjaardag, dan doe ik even een broek aan mijn kont, maar de dresscode van Woodstock was overduidelijk: no dress allowed. Het gaf mij en mijn vetrollen wel hoop dat je tegenwoordig als vrouw met een over je broekrand puilende bierbuik mag rondlopen. Het zou een hoop zomers getuinier schelen als overtollig haar ook nog in de mode raakt.Dat men bijna wegwoei bij de vrolijke klanken van Stevie Wonder en dat je, zodra je je mond opendeed, stuifzand hapte deed de Woodstockers niets. Gaan we naar het strand, dan doen we het goed, leek hier het credo. Al sneeuwt het.Ik deed mijn best nog een beetje hip uit mijn ogen te kijken, maar ik ben het verleerd. Of te oud. Of te aangekleed. Bovendien moest ik op M. letten, die met zijn kleine beentjes tussen de feestgangers door laveerde, en zijn best deed zijn collectie sigarettenpeuken uit te breiden. Schelpen verzamelen is er niet meer bij met die peuters van tegenwoordig.Bij de wandeling terug werden we overvallen door een zandstorm, zodat we de auto op de tast moesten vinden. We zijn wel heelhuids thuisgekomen, dank u.Ik pleit voor het vieren van verjaardagen in de huiskamer. Gewoon met z'n allen in een kring zitten, op tuinstoelen; Hema-gebak op schoot en maar lullen over de belastingen.Zucht.
|
|
